Απο τα δάση ανάμεσα, στο τρέξιμο γοργά,
κι αν θα μας πάει ολούθενε
Κι ολούθε αν θα μας φέρει,
να μη μας φτάνει η μοίρα μας
που θα μας κυνηγά.
Με τα σπιρούνια, αλύπητα
τα κάτασπρα πλευρά τους
να τους χτυπάμε αγάπη μου.
και ο δρόμος ο γραφτός
που στη ζωή μας μέλλεται,
να σβήνει ολόγυρα τους
και τρέχοντας και τρέχοντας
με τα γοργά φτερά τους,
να φτάσουμε το θάνατο
πριν να μας φτάσει αυτός.
15 Μαρτίου 1884 Λευκάδα
ένα απόσπασμα από το ποίημά του «Ars minimi II», που το έγραψε έφηβος ακόμα, κάπου ανάμεσα στα 18 και στα 20 του!
0 comments:
Post a Comment